Veshët – Poezi nga Kinga Fabó / Translated by Lazer Stani

Galaktika Poetike "ATUNIS"

kinga Fabo

Poezi nga Kinga Fabó

Veshët

Si të ishin veshët e mi një sakrament, një turmë
shfaqet, para tyre shfaqet. Për fat
Kam veshë të lezetshëm, të mëdhenj
Të thellë e të zgavërt.
Vithet dhe gjoksi I bëshëm po aviten.

Mbërrin e vetmuara. Tim shoq dëshiron.
Mbërrin shtëpiakja, e martuar është, e akullt.
Kur nuk vjen, mëson gjuhë,
në udhëtime.
Lesbikja? Nuk vjen kurrsesi. Edhe pse

Do e joshja! Nëse asgjë s’do dilte prej kësaj,
veshët e mi do lazdroheshin . (Llapushë siç janë.)
Gratë dalldisëse, nuk i ftoj mbi parime
As ndonjë burrë. Unë shkoj
Pas tyre.

Veç veshët e mi janë gjithë ç’duan ata.
Dhe gojet? Dërdëllitëse pafund.
Po veshët e mi?? Veshet e mi janë të shurdhët.
Unë ndërroj veç vëthet herë pas here.
Veshët e mi janë të mitë.

Lazer Satani

Translated by Lazer Stani

View original post

Leave a comment

Filed under Culture

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s