CARL JUNG

jungKarl Jungu lindi në 1875 në një fshat zvicerian të Kesevillit. Ai ishte pjesë e një familje të madhe, fetare dhe të edukuar. I ati ishte famulltar vendi. Gjithashtu edhe disa nga xhaxhallaret e tij  ishin  klerike.  Jungu  filloi të  mësonte  latinishten  qëkur  ai  ishte  gjashtë  vjeç  dhe  më  ps gradualisht disa prej gjuhëve të huaja kryesore. Interes zhvilloi edhe për letërsinë, shoqërinë dhe për kulturat e ndryshme. Përveç gjuhëve më moderne perëndimore, Jungu mund të lexonte disa gjuhë antike, përfshirë sanksritishten, gjuhën e librave të shenjtë  indianë.  Si adoleshent Jungu ishte mjaft i vetmuar, nuk e vriste mendjen dhe aq për shkollën dhe e kishte inat kompeticionin. Ai shkoi në një shkollë në Basel, Zvicër, ku u kthye në një objekt ngacmimesh të xhelozisë së të tjerëve. Ai filloi të përdorte sëmundjen si pretekst, duke zhvilluar edhe një prirje që t’i binin të fikët nëse ishte nën presion.  Edhe pse zgjedhja e parë e tij ishte arkeologjia, më pas, ai iu vu mjekësisë në Universitetin e  Baselit. Ndërkohë që punonte me neurologun e famshëm Kraft – Ebing,  ai u  orientua nga psikiatria.  Pas  diplomimit,  zuri një pozicion  në Spitalin  Mendor Burghoeltzli  në  Zyrih  nën  mbikëqyrjen  e  Juxhin  Blojerit,   një  ekspert  (dhe  emërtues)  i skizofrenisë. Në 1903, ai u martua me Ema Rauschenbachun. Në të njëjtën kohë që jepte mësim në  Universitetin  e  Zyrihut  dhe  ushtronte  praktikë  private,  shpiku  asosacionin  e  fjalëve! Si admirues i hershëm i Frojdit, më në fund arriti ta takonte në Vjenë në 1907. Thuhet se pasi u takuan, Frojdi anulloi të gjitha takimet e tij atë ditë dhe ata folën për plot 13 orë; i tillë ishte impakti i takimit të këtyre dy mendjeve të mahnitshme! Frojdi sigurisht filloi ta shihte Jungun si princin e kurorëzuar të psikoanalizës dhe pasuesin e tij. Por Jungu nuk i ishte dhënë krejtësisht teorisë së Frojdit. Marrëdhënia e tyre kishte filluar të  ftohej në 1909, gjatë një udhëtimi në Amerikë. Ata po zbaviteshin duke analizuar ëndrrat e njëri-tjetrit, kur Frojdi duket se tregoi mjaft rezistencë ndaj përpjekjeve të Jungut  për ta analizuar. Më së fundi, Frojdi tha se duhej  të ndaleshin, pasi ai kishte frikë se do të humbiste autoritetin e tij! Jungu u ndje shumë i ofenduar. Lufta e Parë Botërore ishte një periudhë e dhimbshme vetë -ekzaminimi për Jungun. Megjithatë ishte  fillimi i një  prej teorive më interesante të personalitetit që bota ka parë ndonjëherë. Pas luftës, Jungu udhëtoi gjatë, duke vizituar fise tribu në Afrikë, Amerikë dhe Indi. Ai doli në pension në 1946 dhe filloi të largohet nga vëmendja publike pas vdekjes së të shoqes në 1955. Ai vdiq në 6 qershor 1961 në Zyrih.

Adem Tamo

“Keshillimi dhe Psikoterapia”. 2007

Leave a comment

Filed under Psychology

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s